Strona główna Pozostałe Katedra Ormiańska we Lwowie – szczegółowe informacje

Katedra Ormiańska we Lwowie – szczegółowe informacje

0
127
Katedra Ormiańska we Lwowie - szczegółowe informacje

Jedną z najbardziej intrygujących i znaczących lokalizacji w mieście jest Katedra Ormiańska we Lwowie. Wzniesiona w XIV wieku, jako przykład lokalnej architektury romańsko-tyckiej, a także jako duchowe centrum społeczności ormiańskiej, zachwyca swoją oryginalnością, pięknem, a nawet nutą mistycyzmu. Dziś stanowi wybitny zabytek architektury Lwowa o znaczeniu zarówno lokalnym, jak i dla monumentalnego budownictwa ormiańskiego.

Architektura i dziedziniec Katedry Ormiańskiej we Lwowie

Aby zobaczyć budynek z zewnątrz, najlepiej udać się na dziedziniec ormiański. Można się tam dostać z dwóch ulic Lwowa : Ormiańskiej lub Łesi Ukrainki. Przebywanie na dziedzińcu to niczym podróż w czasie. Niedawna renowacja przywróciła mu historycznego ducha średniowiecznej dzielnicy. Rozmieszczenie letnich tarasów restauracji Mons Pius i Para Dżanow nadało akcenty ważnym detalom na terenie dawnego banku (Mons Pius) i Katedry Ormiańskiej we Lwowie. Pod stopami zachował się starożytny bruk, na którym widać zatarte przez wieki napisy, wydrapane przez pielgrzymów. Bliżej bramy prowadzącej do arkady można nawet odnaleźć datę – 1667. Apsyda (półokrągła, zewnętrzna strona ołtarzowa kościoła) i część świątyni pod kopułą, które widać z dziedzińca, są najstarszymi zachowanymi częściami katedry. Zawdzięczają to swojej pierwotnej kamiennej konstrukcji. Świątynia została zbudowana z łamanego kamienia i wyłożona ciosanymi płytami, a grubość jej ścian sięga półtora metra. Część dziedzińca bliżej ulicy Ormiańskiej jest zamknięta. Jednak stojąc za kratowaną ścianą, można dostrzec arkadę w stylu romańskim oraz podłogę wyłożoną płytami nagrobnymi, które przeniesiono tutaj ze starych ormiańskich cmentarzy.

Wycieczki do Lwowa

Historia

Katedra Ormiańska we Lwowie została wzniesiona pod koniec XIV wieku pod kierunkiem śląskiego architekta Dorringa. Aby odtworzyć cechy starożytnej architektury ormiańskiej, jako wzór posłużyła katedra w Ani (średniowiecznej stolicy Armenii). Co ciekawe, katedra jest jednym z nielicznych w pełni zachowanych średniowiecznych zabytków architektury Lwowa. Jest to związane z początkową, drewnianą zabudową Starego Miasta. Ponieważ świątynia od razu była kamienna, w przeciwieństwie do drewnianych budowli zachowała swój wygląd do dziś. Katedra Ormiańska była wielokrotnie przebudowywana w XV, XVII i XVIII wieku. Wtedy to dodano arkadę, dobudowano zakrystię i zmieniono nawy. Katedra Ormiańska stanowi centralny punkt dzielnicy ormiańskiej w centrum Lwowa.

Wnętrze

Kolejnym punktem podróży w świat ormiańskiego Lwowa jest teren przed wejściem do katedry. Uwagę przyciągają tu stare, stojące płyty nagrobne z zatartymi napisami. Wewnątrz katedrę zdobią freski o tematyce religijnej, mozaiki, ornamentalne malowidła ścienne oraz inne kościelne atrybuty dekoracyjne.

[obraz_1]

Freski Rozena i malowidła

Freski we wnętrzu katedry zachwycają niezwykłymi historiami. Ponieważ katedra była wielokrotnie przebudowywana, jej wnętrze również ulegało zmianom. Autorem fresków i malowideł jest Jan Henryk Rosen. Artysta wykonał je w latach 20. XX wieku w stylu art déco. Jest to dość nietypowe rozwiązanie w porównaniu z innymi starożytnymi świątyniami miasta, jednak okazało się odpowiednie i harmonijne.

„Pogrzeb św. Odilona” (na lewej ścianie świątyni) na pierwszy rzut oka jest dość mistycznym przedstawieniem. Fresk ukazuje procesję pogrzebową z udziałem dzieci, mnichów i cieni. Obraz oddaje istotę „płynności życia” w postaciach uczestników-symboli. Mnich z tyłu w kapturze to przeszłość, która jest zamknięta i zakończona. Z przodu, mnich z zamkniętymi oczami, to przyszłość, która nie widzi, dokąd idzie i co się wydarzy. Pośrodku znajduje się teraźniejszość. Tylko dziś możemy oglądać się na przeszłość, której „duchy” są pokazane jako zarysy cieni. Istnieje hipoteza, że wizerunek mężczyzny, który jest uosobieniem teraźniejszości, to autoportret Jana Rosena. Fenomenalne jest to, że autor mógł przedstawiać siebie w momencie tworzenia własnego wizerunku, aby ukazać teraźniejszość.

Za częścią ołtarzową Katedry Ormiańskiej we Lwowie, ukryty w cieniu, znajduje się fresk „Ostatnia Wieczerza”, a na prawo od niego „Ukrzyżowanie Chrystusa”. Co ciekawe, artysta zapraszał do pozowania znane osobistości i aktorów. Mozaika, która zdobi główną kopułę nad ołtarzem, została stworzona dopiero na początku XX wieku, na podstawie prac Józefa Mehoffera.

Na prawej ścianie namalowano sceny „Ścięcia głowy św. Jana Chrzciciela” oraz „Zwiastowania”. Jan Henryk Rosen podzielił płaszczyznę fresków na dwie części, z akcentem na głębię obrazu. Na przykład, ciało św. Jana Chrzciciela znajduje się w czasie wydarzeń obrazu, jednak jego ręce, wyciągnięte do złotego tła, wskazują na przyszłość.

Wśród ornamentalnych malowideł ściennych można również dostrzec charakterystyczne rzeźbione w kamieniu krzyże – chaczkar, typowe wyłącznie dla ormiańskiej sztuki sakralnej.

Artykuł przygotowany przez kresy.com – portal o wycieczkach do Lwowa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj